Jesteśmy najlepsi

Aktualności

Aenean sagittis mattis purus ut hendrerit. Mauris felis magna, cursus in venenatis ac, vehicula eu massa. Quisque nunc velit, pulvinar nec iaculis id, scelerisque in diam. Sed ut turpis velit. Integer dictum urna iaculis vestibulum finibus. Etiam tempus dictum rhoncus. Nam vel semper eros. Ut molestie sit amet sapien vitae semper. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. 

17 października 2021
Tzw. Strefa Przemysłowa w Sieprawiu. Bez Komentarza...
14 października 2021
Policjanci ze Świątnik Górnych zatrzymali 22-letniego kierującego, który nie zatrzymał się do kontroli drogowej

 

Zadzwoń do nas:

+48 *** *** ***

redakcja@sieprawinfo.pl


         Czytaj również...

 

 

„A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa” – mówił Pan Jezus do Ojca w swej Modlitwie Arcykapłańskiej zanoszonej w Wieczerniku (J 17, 3). Tak, życie wieczne zaczyna się w chwili, w której człowiek poznaje prawdziwego Boga i Jego Jednorodzonego Syna, Jezusa Chrystusa, posłanego na świat i do świata.

 

O doniosłości tego poznania pisał św. Paweł Apostoł w Liście do Efezjan przypominając, że zanim uwierzyli w Chrystusa, nie mieli ani nadziei ani też „Boga na tym świecie” (por. Ef 2, 12). Ojciec Święty Benedykt XVI odniósł się do tych słów w encyklice Spe salvi: „Oczywiście [św. Paweł] wie, że mieli oni bogów, że mieli religię, ale ich bogowie okazali się wątpliwi, a z ich pełnych sprzeczności mitów nie płynęła żadna nadzieja. Pomimo że mieli bogów, «nie mieli Boga» i w konsekwencji żyli w mrocznym świecie, bez jasnej przyszłości. (…) W tym samym sensie [św. Paweł] mówi do Tesaloniczan: Nie powinniście smucić się, «jak wszyscy ci, którzy nie mają nadziei» (1 Tes 4, 13). Także tu jawi się jako element wyróżniający chrześcijan fakt, że oni mają przyszłość: nie wiedzą dokładnie, co ich czeka, ale ogólnie wiedzą, że ich życie nie kończy się pustką. Tylko wtedy, gdy przyszłość jest pewna jako rzeczywistość pozytywna, można żyć w teraźniejszości. Tak więc możemy stwierdzić: chrześcijaństwo nie było jedynie «dobrą nowiną» – przekazem treści do tej pory nieznanych. Używając naszego języka, trzeba powiedzieć, że chrześcijańskie orędzie nie tylko «informuje», ale również «sprawia». Oznacza to: Ewangelia nie jest jedynie przekazem treści, które mogą być poznane, ale jest przesłaniem, które tworzy fakty i zmienia życie. Mroczne wrota czasu, przyszłości, zostały otwarte na oścież. Kto ma nadzieję, żyje inaczej; zostało mu dane nowe życie” (Spe salvi, 2).

 

Tego wszystkiego doświadczył św. Jan Apostoł, gdy patrząc na pusty grób Chrystusa, uwierzył. Otrzymawszy dzięki łasce wiary nowe życie, równocześnie z całego serca pragnął, aby stało się ono udziałem także innych ludzi. Dlatego w swym Pierwszym Liście napisał: „[To wam oznajmiamy], co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce – bo życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam życie wieczne, które było w Ojcu, a nam zostało objawione – oznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i usłyszeli, abyście i wy mieli współuczestnictwo z nami. A mieć z nami współuczestnictwo znaczy: mieć je z Ojcem i Jego Synem Jezusem Chrystusem” (1 J 1, 1-3). I zaraz dodał: „Piszemy to w tym celu, aby nasza radość była pełna” (1 J 1, 4). Tak, tutaj naprawdę chodzi o naszą wspólną radość – radość tych, którzy głoszą Ewangelię i radość tych, którzy ją przyjmują. Jest to radość wynikająca nie tylko z tego, że liczebnie wzrastają zastępy chrześcijan i wzrasta Kościół. Jest to przede wszystkim radość tych, którzy dzięki swej nadziei już mają udział w radości wiecznego zbawienia w domu Ojca bogatego w miłosierdzie (por. Ef 2, 4). Jakże znamiennym jest to, że przedostatnie zdanie napisanej przez św. Jana Apostoła Apokalipsy stanowi niezwykły dialog między Zwycięskim Chrystusem a tęskniącym do Niego chrześcijaninem: „Mówi Ten, który o tym świadczy: «Zaiste, przyjdę niebawem». Amen. Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22, 20). Natomiast ostatnie zdanie Apokalipsy, zamykające Nowy Testament, brzmi: „Łaska Pana Jezusa ze wszystkimi!” (Ap 22, 21).

 

Niech łaska pokoju i radości, nowe życie, które Zmartwychwstały Chrystus przynosi światu w dzisiejszy wielkanocny poranek, będą udziałem nas wszystkich.

 

Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Amen. Alleluja!

 

Źródło: Archidiecezja Krakowska

 


GALERIA

Życie wieczne zaczyna się w chwili, w której człowiek poznaje prawdziwego Boga i Jego Jednorodzonego Syna, Jezusa Chrystusa, posłanego na świat i do świata - mówił abp Marek Jędraszewski w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia.

 

„Ujrzał i uwierzył” (J 20, 8b). Dwa dni wcześniej, w Wielki Piątek stojąc pod krzyżem Jezusa wraz z Matką Najświętszą, Jan Apostoł osobiście widział „wywyższenie” Chrystusa, które zapowiedział On w nocnej rozmowie z Nikodemem: „Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne” (J 3, 14-15). Wywyższenie to w oczach świata było największym poniżeniem. Dogłębnie przerażony tym tryumfem ludzkiej złości i nienawiści, Jan nie potrafił zrozumieć, jak wyniesiony na Golgocie Chrystus ma przynieść zbawienie, podobnie do owego miedzianego węża, na widok którego ludzie zostawali przy życiu (por. Lb 21, 6-9). Nie mógł też pojąć, jak w ogóle będzie możliwe, aby zdradzony i tak okrutnie sponiewierany przez swój naród Syn Człowieczy będzie przyciągał wszystkich do siebie – jak to jeszcze niedawno zapowiadał (por. J 12, 32). Teraz jednak, kiedy w wielkanocny poranek wpatrywał się w pusty grób Mistrza i Pana, Jan doświadczał szczególnej przemiany serca. Uwierzył – i w głębi swej duszy był przekonany, że oto, w tym właśnie momencie, staje się uczestnikiem życia wiecznego, zagwarantowanego wszystkim tym, którzy uwierzyli w Syna Bożego, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Że dokonuje się w nim ten niezwykły proces duchowy, który św. Paweł w krótkich słowach wyraził po latach w Liście do Rzymian – że jest już zbawiony w nadziei – spe salvo (por. Rz 8, 24).

 

Łyczanka z lotu ptaka
04 kwietnia 2021

Abp Marek Jędraszewski w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego: Dzięki łasce wiary, otrzymujemy nowe życie